Verslaafd aan tijd

Herken je het dat je soms denkt: Wat voor een dag is het eigenlijk? Je weet het gewoonweg niet. Vroeger had ik dat minder. Ik telde soms de dagen voordat het vrijdag was en snakte naar het weekend. Op zondag had ik dan weleens een rotgevoel omdat ik de volgende dag weer naar school moest. Het gevoel van ‘de bevrijdende vrijdag’ en het weekend was genieten, maar ik kies toch liever voor een leven waarin ik totaal geen idee heb van tijd. Een leven waarin het niet uitmaakt.

'Haast is een verslaving aan tijd'

Dit zei Jelmer de Boer in de podcast ‘Minimalisme en duurzaamheid’ — ik heb het fragment opgezocht, maar ik kon het niet vinden dus misschien heeft hij het eruit geknipt. Jelmer fietste door Amsterdam, stopte bewust bij stoplichten en observeerde de mensen om zich heen. Hij zag mensen die boos op elkaar waren in het verkeer. ‘Eigenlijk zijn jullie allemaal verslaafd aan tijd’ dacht hij toen. Ik vond het een mooie quote en het deed me denken aan het stuk over tijd uit het boek van Dennis Storm.

Dennis besloot samen met zijn vriendin de tijd een week uit te schakelen. Mooie paradox. ‘Tijd is ook maar iets wat we ooit hebben bedacht en dus is het eigenlijk een illusie. Het bestaat helemaal niet’ schreef Noeska Adriana Pak in een reactie op Instagram. Leonie de L’Orme bestempelde deze uitvinding samen met haar vriend als de allerslechtste uitvinding ooit. Ze deed dat een week geleden maar dat maakt dus niet uit, en Kim draagt sinds een jaar haar horloge ondersteboven. ‘Even die bewustwording als ik er uit automatisme op kijk: moet ik op dit moment per se weten hoe laat het is?’.

Bij deze het fragment uit het boek ‘Weg ermee’:

Die ene week toen de tijd was uitgeschakeld

“In 2013 reed ik samen met mijn vriendin een maand door Spanje en Portugal. Hier een nachtje slapen, weer doorrijden, daar een nachtje slapen, enzovoorts. Halverwege die zomervakantie huurden we een huisje op de grens van de Portugese provincies Alentejo en Algarve en kregen we het idee om een week zonder tijd door te brengen. Dat idee bleek in de praktijk nog vrij lastig uit te voeren, het klokje op de oven en op de dvd-speler kun je simpel laten verdwijnen door de stroom eraf te halen. Maar als je de tijd op je telefoon verandert dan weet je natuurlijk hoe je dat hebt gedaan en kun je wanneer je de tijd ziet, ook al is deze incorrect, toch grofweg terugrekenen naar de échte tijd.

Om te voorkomen dat we toch op de een of andere manier konden inschatten hoe laat het ook maar ongeveer zou zijn besloten we die telefoons maar helemaal uit te zetten en het scherm van de laptop kreeg een sticker op de plek waar het klokje zit. En toen, nadat we ook de stekker van de wekker uit de muur hadden getrokken, waren we tijdloos.

De eerste dag betrapten we ons nog vaak op het toch maar even inschatten hoe laat het nu ongeveer moest zijn en of het bijvoorbeeld al tijd voor iets te eten of een biertje was. De volgende dag kwamen zulke momenten al nauwelijks meer voor en de derde dag was het zo goed als over. Een week lang aten, sliepen en leefden we op gevoel. Klinkt logisch, maar het was een unieke week in mijn leven.

Uiteindelijk weet ik niet hoe laat onze nachten begonnen en evenmin hoe lang ze duurden, voor mijn gevoel maakten we nachten van tien uur maar misschien sliepen we er maar zes. En hoe laat we ’s ochtends onze eerste kop thee dronken kan ik ook niet vertellen, maar wat ik wel kan zeggen is dat het onbetwist de meest rustgevende week uit mijn leven was. Slapen wanneer je lichaam erom vraagt en eten wanneer de trek aanklopt. Nooit eerder voelde ik me zo uitgerust en tevreden. En het enige wat ik daarvoor gedaan had was niet de klok, maar mijn lichaam te gehoorzamen.”.


Meer over de schoonheid van minimalisme lees je dus in het boek ‘Weg ermee’ van Dennis Storm. Veel leesplezier deze vakantie en laat de tijd maar lekker voor wat het is. Of is tijd er niet?



Meld je aan voor de newsletter en ontvang een preview
van het boek 'Verlangen naar minder' in je mailbox!

GROWTHINKERS