Waldemar Torenstra over duurzaam wonen en leven


Voor de podcast ‘het groene hart’ interviewden we Waldemar Torenstra, acteur en bewoner van een CO2 neutrale en drijvende woonwijk. Hij vertelt over zijn duurzame huis en hoe hij duurzamer probeert te leven.

Ben je zelf bewust bezig met duurzamer leven?

Ik denk dat ik mijn best doe, maar ben daarin net zo hypocriet als het grote deel van de mensheid. Bijvoorbeeld tóch met een vliegtuig op vakantie gaan af en toe. Ik probeer met name met voeding ermee bezig te zijn. Het hele idee over mijn consumptiepatroon, dat dat bepaalt wat er gebeurt, daar ben ik wel heel erg van doordrongen.

Een jaar of tien geleden zijn we met een groepje vrienden begonnen om een eigen drijvende woonwijk in Amsterdam-Noord te starten: Schoonschip. Het is volledig energieneutraal gebouwd. Het was tien jaar knokken en zelf verantwoordelijkheid nemen omdat er vanuit de gemeente of vanuit de overheid weinig werd aangedragen. Dat kost verschrikkelijk veel moeite, ruzies, lachen en kijken naar wat nu écht belangrijk is maar uiteindelijk kom je ergens.

Het is een drijvende woonwijk met een eigen smart grid waardoor we energie mogen uitwisselen, die allemaal nul op de meter hebben, volledig geïsoleerd zijn en die eigen energie opwekken. Helaas is het water zuiveren gesneuveld omdat het water te brak is.

Geef je veel geld uit aan nieuwe spullen?

Ik koop elke 4 á 5 jaar een nieuwe laptop, dat is eigenlijk mijn enige luxe accessoire waar ik veel op werk. Die wordt op een gegeven moment gewoon echt heel traag, wat Apple natuurlijk fantastisch slim doet. Ik probeer deze overigens altijd wel refurbished aan te schaffen.

Ik was net in Congo voor Stichting Vluchteling. Een hele heftige week om in de oorlogsverhalen te zitten. Er zijn veel Westerse grote multinationals die daar edelmetalen uit de grond halen en die betalen lokale milities en leiders om dat dan te kunnen doen. Veel corruptie, geweld en verkrachtingen daar. Ik was er echt heel zwaar van onder de indruk, echt een rotgevoel.

Toen kwam ik terug en toen zag ik dat Apple zoveel miljard winst heeft gedraaid. Hoezo wordt het hier dan zo goedkoop uit de grond gehaald? ‘Als er nu iets meer geld hier in Afrika zou blijven’ dacht ik. Ik had echt een probleem met uitklappen van mijn Apple elke dag. Het rare is ook dat je weet dat het gevoel over een week of drie weer weg is en dat ik hem dan weer gewoon uitklap zoals altijd.

Heb je een idee over hoe je vliegen zou willen zien in de toekomst?

Ik vind het belachelijk dat we geen accijnzen en belasting betalen op kerosine. Een treinkaartje is vier keer zo duur dan het vliegtuig, dat is absurd. Ik geloof in belasten wat vervuilend is. Dan moet je nog kijken hoe je dat met mensen die minder koopkrachtig zijn oplost. Daar moeten we dan misschien bonnen voor bedenken en dat die dan ook ergens naartoe kunnen vliegen vanuit de subsidiepot. Ik ben er voorstander van dat niet alleen rijke mensen kunnen vliegen en ik hoop dat er snel een groen vliegtuig komt.

Be the change

Hoe komen we zo snel mogelijk tot een mooiere wereld op een goede manier? Ik zou zo graag willen dat die vraag een leidend principe wordt. ‘Be the change you want to see in the world’.

Ik zou willen dat op school de volgende vraag wordt gesteld:

Hoe kun je de wereld mooier maken en hoe ga jij zorgen met alles wat jij nu aan kennis in je hebt om dat te realiseren?

Ik zou willen dat dat het primaire verdienmodel in de wereld was. Dat de dikste salarissen verdient worden in de innovatie en het bedenken hoe je die de wereld mooier, leuker en gezonder maakt. Als we dan een voorbeeld moeten noemen kom je heel snel op Elon Musk uit.

Wat betreft duurzaam leven gaat het mij om actief de kleine stapjes zetten en ook de humor houden dat we maar een stelletje sukkelaars met z’n allen zijn. Sukkelaars die nooit hebben geweten wat exact de oplossing is in hun huidige tijdsgewricht.

Als je daar een beetje met elkaar om kan lachen, want ik heb ook veel van die groene vrienden die zo zijn een soort Jehova getuigen geworden. Daar word je ook niet vrolijk van.

In een wollen trui rondlopen en alleen maar macrobiotische soep eten elke dag, daar geloof ik niet in.

Tot slot, moet er nog iets van jouw groene hart af?

Waar ik de laatste tijd veel over nadenk is dit: ik reis veel door Afrika en daar heb je van die grote termietenheuvels. Dat zijn van die enorme zandtorens en daar wonen miljoenen termieten die leven op mos dat op hout verteert. Daar kunnen ze alleen op leven als het daar beneden 38 graden is. Met z’n allen zorgen ze constant dat de termietenheuvel leefbaar blijft.

Ik zie de wereld ook als een enorme termietenheuvel. Alleen waar die termieten dus heel efficiënt zijn denken wij nog dat een paar honderd kilometer verderop de vijand zit en dat we die moeten bevechten. We zijn het allemaal niet eens zijn met elkaar maar laten we het nou zien als één bol, één termietenheuvel en we moeten gewoon met elkaar zorgen dat het daar goed gaat.

Het is een simpel beeld, maar dat is wel een beeld wat mij helpt om het ook simpel te houden en te weten waar we met elkaar naar op zoek moeten.

Het hele interview beluister je hier: